Hafn, odkryty został w 1923 r. przez węgierskiego chemika Georga von Hevesy i holenderskiego fizyka Dirka Costera.

Nazwa pochodzi od Hafni - łacińskiej nazwy Kopenhagi.

Odkrywcy znaleźli go w rudzie cyrkonu, bazując na wyliczeniach duńskiego fizyka Nielsa Bohra, który przewidział, że pierwiastek o liczbie atomowej 72 będzie miał praktycznie takie same właściwości, jak będący w tej samej grupie cyrkon. Hafn tak przypomina cyrkon, że odseparować te pierwiastki od siebie można jedynie bardzo zaawansowanymi metodami np. metodą separacji jonowej.

Występowanie: Występuje praktycznie tylko razem z cyrkonem.
Pod względem występowania w wierzchniej warstwie skorupy ziemskiej (litosfera, hydrosfera, atmosfera) zajmuje ok. 31 miejsca (procenty wagowe).

Otrzymywanie: Poprzez separację jonową z mieszaniny z cyrkonem.

Wykorzystanie: Pierwiastek ten używany jest do wytwarzania włókien wolframowych. Ze względu na odporność na wysokie temperatury znalazł także zastosowanie w postaci stopu z cyrkonem do budowy elementów konstrukcyjnych elektrowni jądrowych i prętów kontrolnych reaktorów.